|
Son albümleri sonbaharda piyasaya çıktı; 'The Circle'. Şarkıları çok kez dinledim mp3 çalarımda da sık sık yer buldular. Hoş şarkılar var, kendini dinleten bi albüm ama eski Bon Jovi sounduyla alakası bile yok. Çıkış şarkıları We Weren't Born to Follow, Born to be my baby'nin aynısı. Work for the working man'in riffleri de Livin' on a prayer'ın aynısı.
It's my life milenyum jenerasyonunu rock'la tanıştıran şarkıydı. Ben ilk dinlediğimde 9 yaşındaydım ve direk teyzeme Crush kasedi aldırdığımı hatırlıyorum. Çok büyük başarılara imza atsa da çoğu kişi tarafından sevilmeyen Crush albümünde bile grubun eski ruhunu yansıtan parçalar vardı.
MSG'deki 2008 konserini de izledim bi kaç kez. Jon yüksek notalara çıkarken çok zorlanıyor, grupta bir ruh kalmamış. Sanki sadece konser verdik demek için çalıyorlar. Yine grubun en iyisi Richie. Zaten grubun yarısından fazlası. Sesi de Jon'dan çok daha iyi durumda. Arka vokallerde Jon'u bastırıyor. Bon Jovi'nin en iyi dönemini yakalamak isteyenler 95'deki Londra konserini izlesin, gerçekten inanılmaz bir performans olmuş.
Grubun şu an geldiği durum üzücü. Şimdilerde grubun en büyük turnesine başladılar. Sanırım Türkiye'ye gelmeyecekler, bu kadar olumsuz şeyler yazdım ama konser verseler koşa koşa giderim, o ayrı bir mesele.
--------------------
when you're talkin to yourself, and nobody's home...
|